Pokazywanie postów oznaczonych etykietą fragment. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą fragment. Pokaż wszystkie posty
"Wysłuchaj mnie" Paula Er [fragment]

"Wysłuchaj mnie" Paula Er [fragment]

Na 10 września 2021 roku została zapowiedziana premiera książki "Wysłuchaj mnie" poruszająca problem depresji, a w szczególności tej poporodowej. Powieść ta zwróciła moją uwagę, bo co prawda sama nie doświadczyłam tego problemu, ale uważam, że jest on nierozumiany i postrzegany jako wyjątkowo wstydliwy. Wszyscy oczekują od kobiety, że z uśmiechem na ustach, naturalnie wejdzie w rolę matki, a kiedy tak się nie dzieje sypią się dobre rady i komentarze. Niekoniecznie takie, które są pomocne.


Opis:

Aneta ma wszystko, o czym wydaje się marzyć młoda kobieta – kochającego męża, wspaniałego synka, własny dom i rodziców zawsze chętnych do pomocy. Z radością oczekuje drugiego dziecka.

Kiedy jednak rodzi się Emilka, wszystko idzie nie tak, ja powinno. Aneta, zamiast płakać ze szczęścia… wymiotuje, kiedy próbuje przytulić noworodka. Dziecko wydaje się jej obce, zimne i obrzydliwe. Kobieta nie czuje nic poza chłodem i odrazą, bólem głowy i całego ciała. A na dodatek jej córeczka nie chce ssać piersi.

Nie pomaga powtarzanie sobie, że jest silna, da sobie radę, przecież trzeba tylko wziąć się w garść. Tyle kobiet daje sobie radę…

Mąż i rodzice nie są w stanie dostrzec jej prawdziwego problemu, najpierw jej zachowanie kładą na karb przemęczenia, potem lenistwa.

Co musi się wydarzyć, żeby najbliżsi zobaczyli, z jakimi emocjami mierzy się młoda matka?

Fragment:


Kobieta w masce - Dorian Zawadzki [Fragment]

Kobieta w masce - Dorian Zawadzki [Fragment]


10 marca miała premierę nowa książka Doriana Zawadzkiego pt. Kobieta w masce. Wygląda na to, że autor zaserwował nam ciekawy thriller z elementami postapo. Lektura książki jeszcze przede mną, ale dzięki uprzejmości wydawnictwa Replika KLIK udostępniam dla was fragment tej powieści. Dajcie znać w komentarzach co sądzicie. Miłego czytania :)
Biała róża, czarny las [Rozdział 3]

Biała róża, czarny las [Rozdział 3]


Rozdział 3


Tykanie zegara. Melodyjka kurantu. Zamrugał, otwierając oczy, po czym stwierdził, że leży w kałuży obrzydliwego potu, przywiązany do kawałka drewna. Pomiędzy uszami miał buzującą mgłę i kilka sekund zajęło mu przypomnienie sobie, gdzie jest, a zwłaszcza, dlaczego. Cierpienie w nogach promieniowało na wskroś tułowia.
Biała róża, czarny las [Rozdział 2]

Biała róża, czarny las [Rozdział 2]


Rozdział 2

Leżała bez ruchu, sparaliżowana szokiem. Z ust mężczyzny nie wydobyły się już żadne inne słowa, oczy miał wciąż zaciśnięte. Nadal panowała noc. Kobieta dalej leżała obok rannego, kimkolwiek był. Jego pierś unosiła się w rytm oddechu, teraz już wyraźniejszego. Już go uratowała, ale co go mogło czekać? Próbowała przekonywać sama siebie, że naprawdę był on Wernerem Grafem. Niby jakim cudem?
Biała róża, czarny las [Rozdział 1]

Biała róża, czarny las [Rozdział 1]


Rozdział 1

Schwarzwald, południowo-zachodnie Niemcy, grudzień 1943 r.

To chyba było odpowiednie miejsce, by umrzeć. Znała tu kiedyś każde pole i drzewo, każdą dolinę, tu skały nosiły imiona, tu miejsca spotkań opisywano w tajemnych językach, których dorośli nie rozumieli. Wartkie górskie strumienie lśniły tu w letnim słońcu jak wypolerowana stal. Tutaj czuła się bezpiecznie. Ale teraz nawet to miejsce wydawało się zatrute, zrujnowane, a całe jego piękno i czystość – zaduszone na śmierć.
Copyright © Asia Czytasia , Blogger