"Park Avenue" Penelope Ward, Vi Keeland

Kiedy słyszę, że romans jest oparty na relacji szef – pracownica mam mieszane uczucia. Jest to relacja, już na starcie, mocno skomplikowana. Miesza w życiu zawodowym i jest etycznie – raczej – potępiana. Nadaje to miłosnej powieści fajnego, niemoralnego charakteru. Z drugiej strony jest to odgrzewany kotlet. Sięgając po takie książki obawiam się, że będę się nudzić przy, co rusz, powielanych schematach. Do przeczytania „Park Avenue” przekonały mnie znane autorki. Recenzje powieści Penelope Ward i Vi Keeland są tak zachęcające, że dałam się namówić.



Fabuła

Elodie pracuje w agencji detektywistycznej. Testuje wierność małżonków klientek. To zajęcie jej jednak nie odpowiada - ile można być obłapianą przez śliniących się mężczyzn. Aplikuje na posadę opiekunki jedenastoletniej Hailey. W drodze na rozmowę o pracę ma stłuczkę. Przystojny acz arogancki kierowca mercedesa wyprowadza ja z równowagi. Wyobraźcie sobie złość Elodie, kiedy okazuje się, że ma być jej potencjalnym pracodawcą. Żadna ze stron nie ma ochoty na nawiązanie współpracy, ale kobieta szybko łapie więź z dziewczynką i – dla dobra dziecka – zostaje jego nianią. Była pracownica agencji detektywistycznej świetnie sprawdza się w roli opiekunki, ale czy źle zaczęta znajomość z szefem, nie będzie rzutowała na ich stosunki. A może, jak to niektórzy mówią, kto się czubi, ten się lubi?


Pozytywne zaskoczenie

Romans to taki gatunek, który trudno mi się czyta, bo ciężko w nim zaskoczyć czytelnika, a ja lubię zwroty akcji. W książce musi się znaleźć coś, co zrekompensuje mi ich brak. W „Park Avenue” są to bohaterowie. Zacznę od tego jacy nie są – infantylni, delikatni, wzdychający do siebie przy każdej możliwej okazji, obrażalscy. A jacy są? Elodie i Hollis to dwa silne charaktery. Dostali od życia w tyłek, ale nie użalają się nad sobą. Podnieśli się i idą dalej nie rozpamiętując przeszłości. Głośno mówią co myślą, a jak trzeba to nie przebierają w słowach. Zapałałam do nich ogromną sympatią. Fragmenty kiedy sobie dogryzają, kiedy się pouczają, kiedy się prowokują należą do moich ulubionych. Napisane z dystansem, momentami zabawne, pełne inteligentnych odpowiedzi.

Świetnym zabiegiem jest nawiązanie do przeszłości bohaterów. Jak już wspomniałam, oni sami jej nie rozpamiętują, ale autorki nie omieszkały o niej wspomnieć. Szczególnie historia Hollisa jest mocno rozbudowana, a nawet możemy przenieść się w czasie i na własne oczy zobaczyć, co ukształtowało tego mężczyzną. Bardzo dobra odskocznia od miłosnego wątku, a przy tym powiązana z nim.


Język

Zastanawia mnie, czy można by było nieco złagodzić język tej powieści. To nie tak, że jest on wybitnie wulgarny, jednak brzydkie słowa się pojawiają i nie zawsze widzę sens w ich użyciu. Czy kiedy jakiś facet przystawia się do Elodie, musi paść komentarz: On chce się z Tobą pieprzyć? Nie wystarczy chce się przespać? Czy kiedy Hollis czuje, że źle coś zrobił musi nazywać siebie fiutem?

Nie czytałam oryginały, więc nie umiem stwierdzić, czy to autorki, czy tłumaczka odpowiada za wulgaryzmy. Jednak widzę bohaterów na poziomie i nie rozumiem skąd u nich tak prostackie odzywki. Wiadomo, że od czasu do czasu, każdy sobie przeklnie, ale rzucanie mięsem kiedy tylko nadarzy się sposobność nie świadczy o klasie.


Podsumowanie

Warto było zawitać na Park Avenue, żeby poznać Elodie i Hollis'a. Jest to dwójka charakternych bohaterów w niebanalnie napisanym banalnym romansie. I to jest, moim zdaniem, najlepsza rekomendacja dla tej książki. Czytelnicy dostają to co oczekują po romantycznej powieści, ale dostarczone w oryginalnej paczce.

15 komentarzy:

  1. Ja raczej sobie odpuszczę, nie toleruję bowiem w książkach wulgaryzmów. I książki o romansach jakoś mi teraz nie w smak. Pozdrawiam , recenzja jednak rzetelna :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Fajnie, że nie jest to taki typowy romans. Ale nie za bardzo przepadam za książkami, w których pojawia się wulgarny język. A przynajmniej w nadmiarze.

    OdpowiedzUsuń
  3. Myślę, że spodobałyby mi się ta książka:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Raczej nie jest to książka dla mnie. 😊

    OdpowiedzUsuń
  5. Myślę, że dla relaksu mogłabym sięgnąć po tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Zgadzam się, że związek szef - pracownica jest dośc oklepany, także super, że ksiażka Ci się podobała :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Wulgaryzmy mi nie przeszkadzają, być może brak mi klasy ;) W każdym razie początkowo pomyślałam, że ta książka to nic ciekawego. Ot, jeden z tysięcy banalnych romansów. A tu nie do końca. Może kiedyś przeczytam, a raczej jeśli będę mieć okazję, na pewno skorzystam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wyszło jakbym próbowała kogoś obrazić. Przepraszam :)
      Uważam, że skoro literatura operuje słowami to muszą być one użyte w sposób przemyślany. Nie wiem czy pamiętasz moja recenzję powieści "Pociąg". Tam wulgarność dodała książce pasji i pikanterii. Tutaj nie mam pojęcia po co bohaterowie przeklinają.

      Usuń
  8. Od czasu do czasu sięgam po romanse. A skoro ten konkretny ma w sobie to coś, będę mieć go na uwadze. Jednakże raczej w dalszych planach, bo już sporo innych tytułów czeka w kolejce. :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Lubię ten autorski duet. To książki z gatunku niewymagających, które mają przede wszystkim bawić. I właśnie to robią na całkiem fajnym poziomie.
    Aromatycznych Świąt Bożego Narodzenia i Szczęśliwego Nowego Roku!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie. Książka jest przyjemna, nic mnie w niej nie irytuje. Czytadło dla relaksu.

      Usuń
  10. Witaj ♡
    Niestety nie znam tego tytułu, ale jestem bardzo pozytywnie nastawiona do tej książki :) Myślę, że mogłaby wpaść w mój gust :) Tym bardziej po tak cudownej recenzji! :)
    Pozdrawiam cieplutko ♡

    OdpowiedzUsuń
  11. ja średnio lubię taką tematykę książkową;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Czasem ze schematu zdolny pisarz wyciśnie to, co najlepsze :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Lubię czytać romanse. Sa relaksujące,po horrorach i thrillerach. ;) Pare wulgarnych słów chyba by mnie nie zniechęciło. ;) Wesołych Świąt.

    OdpowiedzUsuń

Copyright © Asia Czytasia , Blogger