"Antek z babcią we wnętrzu Ziemi" Thomas Brunstrom

Na strychu można znaleźć różne skarby. Porządkując stare rzeczy Antek natrafia na jojo dziadka. Niezwłocznie przystępuje do szlifowania nowej umiejętności. Jednak kiedy ucierpi przez to kilka sprzętów (i pies) zabawa przenosi się na dwór. Nagle. Ojej! Sznurek od jojo się zrywa, a to ląduje w studzience kanalizacyjnej. Jest tylko jeden sposób, aby je odzyskać. Trzeba ruszać na poszukiwania do wnętrza Ziemi.

„Antek z babcią we wnętrzu Ziemi” to naprawdę szalona bajka. Zresztą babcia, która wyciąga koparkę – prawdziwą – już jest zapowiedzą szalonej przygody. A ta zaczyna się w kryształowej grocie, potem bohaterowie trafiają do świata dinozaurów, przekopują się do Chin, a nawet do samego piekła. W końcu trafiają do słynnego miasta Odwrotnik, gdzie spotykają kogoś, kto pokazuje im drogę do wnętrza ziemi. A tam siedzi ziomeczek, który od miliardów lat kręci naszą planetą.

Ta książka to ujście dla nieokiełznanej wyobraźni. Tu może zdarzyć się wszystko i można zrobić wszystko. Żaden pomysł nie jest głupi, a te niekonwencjonalne są jak najbardziej pożądane. Zresztą obietnicą tego już jest okładka, na której widać reprezentantów różnych miejsc, do których trafią Antek z babcią. I ten zlepek stworzeń zdecydował, że właśnie tę książkę Junior zabrał ze sobą z biblioteki.

W tym cyklu patrzymy też na piękną relacje babci i wnuczka, którzy ramię w ramie odkrywają świat. Babcia jest przewodnikiem i towarzyszem. Zabiera go na maga szalone przygody, podczas których, pilnuje wnuka, ale też pozwala mu poznawać. Z ilustracji emanuje radość i bezpieczeństwo.

Szalona, intensywna i radosna – taka jest bajka „Antek z babcią we wnętrzu Ziemi”. Widać, że jej autorzy mają nieposkromioną wyobraźnię. Tu tekst i ilustracje fantastycznie idą w parze, dając młodym czytelnikom świetna rozrywkę, a nawet jest tu malutki morał o życzliwości.

[Współpraca]