Umarli tańczą - Piotr Głuchowski

Media karmią się sensacją i nie ma co się dziwić, bo (podobno) ona najlepiej się sprzedaje. Dobry dziennikarz powinien, w morzu tematów, rozpoznać ten, który będzie najciekawszy, który przyciągnie czytelnika.

Fabuła

Robert Pruski, dziennikarz lokalnego tygodnika, otrzymuje list od zdesperowanej kobiety. Iwona, bo tak ma ona na imię, opowiada w nim jak przed laty zostali zamordowani jej rodzice. Kobieta twierdzi, ze władze nie zrobiły nic, aby schwytać sprawcę, posunęły się wręcz do zatuszowania zbrodni. Dziennikarz podejmuje trop i odkrywa więcej podobnych przypadków. Czy w latach 80. grasował w Toruniu seryjny morderca?


Umarli tańczą to powieść, którą zdominowało śledztwo dziennikarskie.

Piotr Głuchowski, dla którego napisanie kryminału było odskocznią od pisania reportaży, wspaniale wykorzystał dziennikarskie doświadczenie. Główny bohater to redaktor toruńskiej gazety. Podłapuje temat i wykorzystuje swoje kontakty, aby zebrać materiał, który ma być informacyjną bombą. Możemy podpatrzeć jak wygląda dziennikarskie śledztwo, jakimi metodami posłużył się Robert Pruski, aby znaleźć to co miało zostać zapomniane, jak przygotowuje się numer do druku i jak się go promuje, w jaki sposób informacje przepływają między różnymi redakcjami, czy dziennikarze współpracują czy rywalizują. Świetnie wykorzystane własne doświadczenia zawodowe i świetny dodatek, do głównego tematu, czyli zbrodni sprzed lat.


Robert Pruski

Kiedy o nim myślę, nie mogę pozbyć się skojarzenia z Harrym Hole z książek Jo Nesbø. Inna profesja, ale podobne problemy, podobnie niedbały styl życia- powinnam dodać prywatnego,bo pracy Robert Pruski jest bardzo oddany. Wprowadzenie pierwiastku osobistego detektywa do powieści kryminalnej jest różnie ocenianie. Ja nie mam nic przeciwko, dopóki jego problemy nie dominują nad sprawą. W przypadku Umarli tańczą udało się bardzo sprawnie wszystko spiąć. Zaangażowanie Roberta Pruskiego w śledztwo, było tak duże, że w pewnym momencie stali się jednością.


Toruń

Kiedy pada hasło Toruń pierwsze skojarzenia to Kopernik, pierniki, może komuś przyjdzie do głowy jakiś zabytek. Piotr Głuchowski nawiązuje do czasów, kiedy to w okolicach osiedla Wrzosy i ulic Ugory, Polna, Grudziądzka mieściła się Jednostka Armii Radzieckiej (w tej chwili skrót JAR kojarzy się raczej z prężnie powstającym osiedlem). Odwiedzimy również toruńskie lotnisko i jego okolice (ulice Szosa Okrężna i Gagarina) oraz forty, ale nie często zwiedzany przez turystów fort IV, a te mniejsze, trochę zapomniane. Autor zafundował nam też kilka spacerów po starówce, ale przyznam, że opisanie mniej popularnych części miasta bardziej mi się spodobało. Przede wszystkim, wybrane okolice były idealnym tłem dla opisanych zbrodni. Las,a w nim groźnie wyglądające, mroczne pozostałości fortyfikacji. Pamiętam, jak odwiedzałam ko;eżankę i musiałam mijać taki budynek. Nie lubiłam chodzić obok niego nawet w dzień. Do tego zamknięty dla mieszkańców miasta, owiany tajemnicą JAR.

Jak widzicie książka Umarli tańczą pozwala czytelnikom poznać skrawek Torunia, a tym, którzy odwiedzają te miejsca poczuć dreszcz na plecach. Opowiem wam anegdotkę związaną z moim czytaniem tej powieści. Jest tam taki fragment, że w okolicach lotniska były hodowane nutrie czy lisy. Podpytywałam męża, czy kojarzy gdzie dokładnie, bo on dużo lepiej ode mnie zna tą część miasta. Najpierw stwierdził, że niczym podobnym nie słyszał, ale chyba zaciekawiłam go tematem. Musicie wiedzieć, że jest to wdzięczna okolica na spacer i z okazji wolnego dnia właśnie tam się wybraliśmy. Mojemu małżonkowi przypomniało się moje pytanie o ową hodowlę i pokazał mi gdzie prawdopodobnie mogła ona się mieścić. Moja reakcja: - I ty pozwalasz mi tu z dzieckiem chodzić?Tu ludzi mordują. Po chwili oczywiście puknęłam się w głowę, ale dziwnie szło się przez las, który był tłem dla czytanego właśnie kryminału.


Podsumowanie

Uważam, że Umarli tańczą to powieść godna polecenia. Zbrodnie z lat 80. odkopane przez dziennikarskie śledztwo to bardzo dobra podwalina pod kryminał. Poza miłośnikami gatunku, powieść podrzuciłabym zainteresowany kulturą naszych wschodnich sąsiadów, szczególnie tematyką religijną.

Bardzo podoba mi się, że Piotr Głuchowski wyszedł poza toruńską starówkę. Pokazał inną stronę miasta i mało znany fragment jego historii. A mieszkańcom grodu Kopernika szepnę: - Czytanie o zbrodni, popełnionej pod oknami i wędrowanie szlakiem sprawcy to niezła dawka adrenaliny. W przypadku Umarli tańczą o tyle bezpieczne, że wszystko jest fikcją.

26 komentarzy:

  1. Widzę, że zapowiada się dobra lektura. A i akcja w Toruniu przyciąga... :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Dajemy szansę polskim Autorom !

    OdpowiedzUsuń
  3. Interesują mnie takie tematy i szukam dobrej książki, która nie będzie nudzić.

    Pozdrawiam,

    weruczyta

    OdpowiedzUsuń
  4. śledztwo dziennikarskie - to coś, co mnie zdecydowanie przyciąga - a i Toruń dobrze znam :) lubię takie klimaty -może, gdy książka wpadnie w me łapki np. w biblio. to wypożyczę

    OdpowiedzUsuń
  5. Lubię tego typu książki wiec możliwe, ze się skuszę :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Postaram się znaleźć dla tej książki czas.

    Książki jak narkotyk

    OdpowiedzUsuń
  7. lubie polskie filmy nawet to i ksiazka moze mi podejdzie!
    sending hugs ! :*
    http://dorey-doorey.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Zaciekawiło mnie to skojarzenie z Harrym Hole. Toruń i religijna tematyka też mnie kuszą, więc zapiszę sobie tytuł.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ooo tak:D miałam też podobny przebłysk skojarzenia:)

      Usuń
  9. Pochodzę z Torunia, więc niektóre ulice i okolice są mi znane.
    Z tego powodu powieść staje się dla mnie bardziej atrakcyjna.
    Serdecznie pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  10. tak i jeszcze raz tak:D moje klimaty do czytania:)

    OdpowiedzUsuń
  11. Lubię takie klimaty i skoro akcja dzieje się w Toruniu to jeszcze bardziej kusi mnie ta książka. ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Zapiszę sobie autora i tytuł. Czuję, że powieść ta może mi przypaść do gustu. :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Książkę zostawiam sobie na później, ale przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Ooo co o moim ukochanym Toruniu. Musze przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
  15. Bardzo chętnie sięgnęłabym po tę książkę. Tematyka wciągająca.

    OdpowiedzUsuń
  16. Muszę przyznać, że bardzo mnie zaintrygowała ta opowieść, o możliwie seryjnym mordercy. Ciekawe czy by mi się spodobała. Jak będe miała okazję to ją zakupię :D
    Zapraszam: czytanko.pl

    OdpowiedzUsuń
  17. Zupełnie nie kojarzę ani autora, ani tytułu. Kolejny przykład tego, że to co nasze, nie jest nam znane :) chętnie przeczytam, by rozpropagować nazwisko pisarza :)

    OdpowiedzUsuń
  18. Zapowiada się ciekawa książka.

    OdpowiedzUsuń
  19. Baaardzo lubię takie motywy! Że zbrodnia, że stara, że dokopuje się do niej dziennikarz :D

    OdpowiedzUsuń

Copyright © Asia Czytasia , Blogger