"Strażnik piekła" Maks Dieter

Spróbujcie przypomnieć sobie najgłupszy, najbardziej niebezpieczny pomysł z dzieciństwa. Nie musicie chwalić się na forum. Chciałabym tylko, żebyście przypomnieli sobie młodzieńczą brawurę. A powodem jest powieść „Strażnik piekła” Maksa Dietera. Tarapaty w jakie wpadli bohaterowie powieści wynikły z „chojrackiego” pomysłu. Nie był on za mądry, ale „ten, kto nie podjąłby wyzwania, zostałby tradycyjnie okrzyknięty pipą (…)”* A dla nastoletniego chłopca to okrutna obelga.

Szybki rzut oka na fabułę. Grupka chłopców kończy szóstą klasę – hura wakacje. Jeden z nich proponuje „czelendż”. Pojadą do lasu i odwiedzą chatę zamieszaną przez Starego Dziada. Jest to samotnik, a jego tryb życia przyczynił się do powstania mrożących krew w żyłach opowieści o mężczyźnie. Ile w nich prawdy? Czy jest on po prostu smutnym, samotnym człowiekiem, psychopatą, a może demonem z samych piekielnych czeluści? Grupka przyjaciół będzie mogła się o tym przekonać.

Zacznę od młodego wieku bohaterów. Czy należy się go bać? Wydaje mi się, że nie. Sam słynny Stephen King niejednokrotnie umieszczał nastolatków w centrum makabrycznych wydarzeń i nie zauważyłam, żeby czytelnicy kręcili na to nosem. Kluczem do sukcesu jest zachowanie balansu pomiędzy zachowaniem i problemami typowymi dla wieku bohaterów, a fabułą. W przypadku „Strażnika piekła” mamy dość rozbudowaną część obyczajową, ale główny bohater jest z tych raczej spokojnych, ułożony i dojrzałych chłopców, więc nie powinien zirytować czytelnika.

Jak ma się połączenie horroru z obyczajówką? Długo zastanawiałam się, jak ocenić tak napisaną książkę. Fragmenty o bohaterach i ich codzienności są dość długie. Na tyle, ze można zapomnieć że czytamy horror. I chyba na swój sposób potęguje to sceny grozy. Sielsko-anielskie wakacje u babci, zbieranie czereśni, a tu nagle „BU”: niepokojąca postać za oknem, czy podejrzane ślady stóp. Dodam, że mnie rozczuliły te opisy. Przywołały czasy beztroskiego szwendania się z przyjaciółmi. Momentami odkładałam książkę i wspominałam, co odwalaliśmy za młodu.

Bardzo lubię powieści grozy, których akcja dzieje się w lesie. Drzewa za którymi może się coś ukrywać, konary rzucające straszne cienie, cisza, odosobnienie – te elementy tworzą wdzięczne tło dla strasznej fabuły. Maks Dieter bardzo dobrze je wykorzystał budując niepokój, który powinien towarzyszyć czytaniu horroru. Do tego dołożył wątki związane z obozem koncentracyjnym. Chyba nie muszę wam mówić, że w takich historiach makabra goni makabrę.

Słowem podsumowania napiszę, że blog Asia Czytasia postanowił objąć tę powieść swoim patronatem. Tyle chyba wystarczy, żeby przekazać wam, iż znalazłam w książce to „coś”. Życzę wam, żebyście też to znaleźli, a autorowi, jak najwięcej zachwyconych czytelników.

* Maks Dieter, "Strażnik piekła", s. 32 [e-book].

13 komentarzy:

  1. Super <3 Wygląda całkiem ciekawie, może kiedyś się z nią zapoznam :)

    OdpowiedzUsuń
  2. To chyba coś dla mojego brata, lubi takie klimaty. :):

    OdpowiedzUsuń
  3. Będę mieć na uwadze, aczkolwiek teraz czytam inne książki Joasiu :-) . Pozdrawiam, też stawiam na e - booki teraz :-) .

    OdpowiedzUsuń
  4. Ciekawie się zapowiada :)
    Zapraszam na nowy post prosto z rzepaku :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Może się skuszę w wolnej chwili ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Ciekawy patronat :) gratuluję :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Mnie przekonałaś do przeczytania tej książki.

    OdpowiedzUsuń
  8. Ja to uwielbiam kiedy bohaterami są dzieci, a książka jednak jest bardziej dla dorosłych :). Klimacik bardzo kuszący i możliwe, że się skuszę. A co wyprawiałam za młodu... W sumie to samo co i teraz :P - Tu Sady Sana (R.A. Ciężka) logowanie coś nie działa :/

    OdpowiedzUsuń
  9. Książka na pewno nie dla każdego, ale ale już sama recenzja sprawia, że zapada w pamięć...

    OdpowiedzUsuń

Copyright © Asia Czytasia , Blogger