"Na kruchym lodzie. Opowieść o Arktyce i zmianach klimatu" Lech Stempniewicz

Proszę Państwa oto miś. Miś jest biały, puchaty i mieszka w niezbyt przyjaznym miejscu – na dalekiej północy. Pewnie już domyśliliście się, że będę opowiadała o książce o niedźwiedziu polarnym. Brawo wy! Lech Stempniewicz, profesor ekologii, napisał publikację „Na kruchym lodzie. Opowieść o Arktyce i zmianach klimatu”. Możemy wyróżnić trzy elementy, jakie się na nią składają. Prezentacja Arktyki i jej ekosystemu, wspomnienia autora z badań, które tam prowadził, dużą część poświęconą niedźwiedziom polarnym oraz mniejszą, w której porusza się temat globalnego ocieplenia.

Ta książka jest „zlepkiem” treści związanych z Arktyką. Niewątpliwie miała być to książka o niedźwiedziach polarnych, bo zajmują w niej dużo miejsca i jest to spólny, dobrze zaplanowany tekst. Przypuszczam jednak, że było go za mało, stąd wzięły się pozostałe treści. Ktoś może powie, że potrzebny był wstęp. Tak, jednak to co poprzedza cześć o misiach nie jest typową charakterystyką białego lądu. Zauważycie też, że globalne ocieplenie ma związek ze zwyczajami zwierząt, prowokuje ich zmiany. Niewątpliwie. Jednak temat jest tak obszerny, że pewnie nie zabrakłoby go na oddzielny wywód. Ponadto już z części o niedźwiedziach można wyciągnąć wiele wniosków. Dlatego mniemam, że albo miał zagwarantować kilkanaście stron więcej, lub autor koniecznie chciał się wypowiedzieć i uznał tę publikację za dobrą okazję.

Fakt faktem, że Lech Stempniewicz ma kompetencje i talent, żeby zabierać głos. Wspominałam już, ze autor posiada tytuł profesora. Na białym lądzie był, widział, sprawdzał. Jego wywód często jest przetykany wspomnieniami z tych wypraw, a także zabawnymi anegdotami. Efekt jest przecudowny. Popularnonaukowa książka nabiera wymiaru osobistego, a zimny wykład o zimnej Arktyce staje się żywy, zabawny, szalony. Zresztą Lech Stempniewicz okazał się jednym z tych naukowców, którzy potrafią oddzielić pracę naukową od popularnej. Wie, że pisze coś dla masowego odbiorcy. Wie, że nie ma się mądrować, a zaciekawić. I robi to z sukcesem.

Nie wiem, co mi strzeliło do głowy, że ja, „ciepłolub”, sięgnęłam po książkę o Arktyce. Cokolwiek to było niech częściej podsuwa mi tak interesujące lektury. Publikacja „Na kruchym lodzie” okazała się bardzo przyjemnie podaną porcją wiedzy o białym lądzie, a przede wszystkim niedźwiedziach polarnych. Do tego autor zaimponował mi zdroworozsądkowym podejściem do zmian klimatycznych. Nie straszy, nie beszta mówi o faktach i prosi o przesiewanie informacji przez sito wiedzy.


[Egzemplarz recenzencki]

17 komentarzy:

  1. Będę o tej pozycji pamiętał ;-) .

    OdpowiedzUsuń
  2. Warto poszerzać swoją wiedzę, podaną w tak ciekawy sposób.

    OdpowiedzUsuń
  3. To może być coś dla mnie. Dobrze, że autor nie poucza, nie beszta tylko rzetelnie o wszystkim informuje.

    OdpowiedzUsuń
  4. Lektura edukacyjna w dobrym stylu, na pewno zainteresuje wielu czytelnków.

    OdpowiedzUsuń
  5. Hmm ... chyba nie do końca pozycja dla mnie, ale kto wie - jak jest dobrze i ciekawie napisana :-)

    OdpowiedzUsuń
  6. Może i ja skuszę się na tę książkę. Zapowiada się ciekawie. ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Ja jestem zimnolubne, więc temat mnie ciekawi:)

    OdpowiedzUsuń
  8. Będę mieć ów tytuł na oku :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Warto poznać ten rejon świata na pewno.

    OdpowiedzUsuń
  10. Ciekawa, wartościowa i warta uwagi pozycja.
    Ja również jestem "ciepłolubem", ale pod ciepłym kocykiem i z kubkiem gorącej herbaty, przeczytam tę książkę z przyjemnością :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Czasami dobrze jest siegnac po taka ksiazke ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Akurat ta książka dotyka tematy moich zainteresowań.

    Książki jak narkotyk

    OdpowiedzUsuń
  13. Myślę, że mogłaby mnie zaciekawić ta książka 😊

    OdpowiedzUsuń
  14. Tym razem akurat lektura nie dla mnie, wszystkiego dobrego w 2023!

    OdpowiedzUsuń

Copyright © Asia Czytasia , Blogger