"Mordercą nie jest Alice" Iris Starling

W kryminałach cenimy akcję, ale ich autorzy wielokrotnie podkreślają, że praca takiego policjanta to też przekopywanie archiwów czy, mozolne analizowanie dokumentne, nagrań itp. Iris Starling zaprasza nas do spróbowania swoich sił jako śledczy właśnie. 46 600 podejrzanych. Podążając za pozostawionymi wskazówkami trzeba będzie eliminować ich tak długo, aż zostanie jeden. Morderca. „Mordercą nie jest Alice” pozwoli nam sprawdzić swoje detektywistyczne umiejętności.

Imiona, imiona i imiona – kiedy zaczniemy kartkować „Mordercą nie jest Alice” można oszaleć od imion. Na szczęście mamy wskazówki. Wskazówki typu „rozdział, w którym jest imię zabójcy zawiera nazwę miasta”, albo „za stroną z imieniem mordercy jest imię jednego z prezydentów Stanów Zjednoczonych”. Nasze zadanie to przeczytanie wszystkich wskazówek, ustalenie planu działania i eliminacja kolejnych imion. Brzmi prosto, ale jest wyjątkowo zajmujące.

Pierwszy raz miałam do czynienia z łamigłówką tego typu. I powiem wam, że odnalazłam się w tej „dziobaninie”. Zresztą ja od razu czułam, że to coś dla mnie. Czułam, że to będzie lepsze od krzyżówek. Pozwoli się zaangażować i zająć czymś myśli. Nawet poczułam dreszczyk emocji zawężając krąg podejrzanych i zbliżając się do rozwiązania sprawy. Docenić też muszę całą otoczkę. List od tytułowej Alice, kry nas wprowadza. Pozwala to puścić wodę wyobraźni i poczuć się, jak na miejscu zbrodni.

Fajne doświadczenie i świetna zabawa logiczna. Odnalazłam się w niej i chcę więcej. A czy wy mieliście już okazję rozwiązywać podobne łamigłówki? Możecie coś polecić? Ja na pewno polecam wam „Mordercą nie jest Alice”.

[Współpraca]