"Tajemnica Altery. Szmaragdowa dolina" Maja Meren
Motyw „od zera do bohatera”. Dlaczego nie? Szczególnie dobrze sprawdza się on w powieściach młodzieżowych. Dobrze wykorzystała go Maja Meren w książce „Szmaragdowa Dolina” otwierającej cykl powieści fantasy „Tajemnice Altery”. Aleksa można nazwać nerdem – jeśli to słowo jest jeszcze w użyciu. Lubi gry komputerowe, ma jednego kumpla, a szkolne łobuzy często biorą go „na celownik”. Podczas zakupów spotyka dziwną rudowłosą dziewczynę. Elfka, bo tym okazuje się Nemetti, porywa go do Altery. Magicznej krainy. Czy szczęśliwej? Zły Maldok, który przybył ze świata, ludzi łupi jej zasoby i wykorzystuje je do sobie wiadomych celów. Nemetti upiera się, że Aleks jest wybrańcem, który ma pomóc wyzwolić Alterę. Czy się nie myli? Czy spokojny chłopak znajdzie w sobie potrzebną odwagę?
Dlaczego lubię motyw „od zera do bohatera”? Bo pomaga dodać pewności siebie. Postać, która z pozoru nie jest wyjątkowa, dokonuje wielkich czynów. To jest wspaniałe. Myślę, że takie watki szczególnie są potrzebne w literaturze młodzieżowej, bo ta grupa wiekowa jest szczególnie podatna na krytykę. Maja Meren przedstawiła go na kanwie powieści fantasy, co nie jest szczególnie zaskakujące, bo – jak dobrze wiemy – w takiej formule on się fantastycznie sprawdza. Łatwo wykreować okoliczności do stania się bohaterem. I generalnie wyszło jej to bardzo dobrze. Szczególnie zadbała o kompletne kreacje świata i bohaterów. Przekłada się to nieco na tempo akcji – czego musicie być świadomi. Natomiast jest do wybaczenia, bo czytelnicy fantasy lubią dobrze poznać świat, do którego są zapraszani. Tak przynajmniej sądzę.
Myślę, że jest to wartościowa powieść dla młodszej młodzieży,
dla czytelników w wieku 9-12 lat. Trudno mi powiedzieć, czy docenią jej tempo, natomiast
wierzę, że świat Altery okażę się na tyle barwny, że będą chcieli go eksplorować,
poznawać i bronić.


Polecę siostrzeńcowi .
OdpowiedzUsuń